Bogactwo Przyrody Mazowieckiej Doliny Kościeliskiej.

Na Budach, które to stanowią w dużej mierze nieskoszoną częściowo wilgotna łąkę stwierdziliśmy występowanie populacji pająka tygrzyka paskowanego (Argiope bruennichi), należy do rodziny krzyżakowatych (Araneidae), a jego bliskim krewniakiem jest dobrze wszystkim znany krzyżak ogrodowy (Araneus diadematus).Pająk ten swoją nazwę otrzymał dzięki podobieństwu w ubarwieniu do tygrysa. Nie mniej jak widać umaszczenie poszczególnych osobników (samic) jest dość zmienne, na umaszczenie wpływa nasłonecznienie oraz wilgotność siedliska.

http://nauka.opi.org.pl/raporty/opisy/synaba/130000/sn130912.htm

W Polsce występował rzadko i jest objęty całkowitą ochroną. Dla jego sieci charakterystyczne jest stabilimentum - zygzakowate pasmo. Więcej na temat tego ciekawego pająka można przeczytać na stronie Salamandry: http://www.salamandra.org.pl/magazyn/b08a07.html, http://www.salamandra.org.pl/news/index.php?id=72

oraz http://www.przyrodapolska.pl/sierpien03/tygrzyk.htm obserwowana jest jego ekspansja terytorialna tłumaczona ogólnym ociepleniem klimatu Europy. Jeszcze 30 lat temu notowany był ledwie na dwóch stanowiskach w Polsce. Typowym biotopem tygrzyka są nasłonecznione, wilgotne łąki, na których występuje nawet w stosunkowo dużym jak na pająki zagęszczeniu. Centrum występowania tygrzyka to rejon Morza Śródziemnego.

Mapka występowania tygrzyka w Polsce http://forum.bocian.org.pl/download.php?id=4294

W poszczególnych kwadratach zaznaczono okres PIERWSZEGO stwierdzenia:

Duże czarne kolko - lata 2003-2005
Duże kolko z dziurka - 2002-1995
Średnie kolko - 1994 - 1975
Małe kolko - przed 1975

W rejonie Bud Uśniackich obok "naszej" populacji tygrzyka pająk ten ma jeszcze jedno miejsce występowania (2007)

Obecnie pająk ten występuje wszędzie i należy go uznać za pospolitego (2009)

Galeria fotografii tygrzyków z Bud Uśnaickich.

tygrzyk paskowany

fot. S. Tyszczuk

Argiope bruennichi - tygrzyk paskowany

fot. S. Tyszczuk

Kwietnik (Misumena vatia) – gatunek pająka z rodzaju Misumena dość pospolity.

Został wybrany europejskim pająkiem roku 2006 przez The European Society of Arachnology.

Argiope bruennichi - tygrzyk paskowany Krzyżak ogrodowy, Araneus diadematus, pająk z rodziny krzyżakowatych. Nazwa pochodzi od charakterystycznego białego krzyża na grzbiecie. Na Kościeliskach mamy dość liczną populację krzyżaka ogrodowego. Jest to chyba najbardziej rozpoznawalny rodzimy pająk.

Argiope bruennichi - tygrzyk paskowany

Krzyżak łąkowy, (araneus quadratus), pająk z rodziny krzyżakowatych. Samice pająka posiadają zróżnicowaną barwę odwłoka w wariantach pomarańczowym, czerwonym, zielonym oraz żółtym i brązowym. U nas na Kościeliskach krzyżak łąkowy zamieszkał w tujach przy ścieżce do domu, oraz w paprociach za domem, oba w wariancie żółto - popielatym - ten drugi wykazał się nie lada sprytem - usnuł swoją sieć w oknie kuchni ok. 1cm od szyby. W dzień za wiele nie złapał, ale w nocy gdy w środku było jasno jego sieć bardzo szybko wypełniła - głównie ćmami.

Opiekuńczy pająk. rodzina pogońcowate Lycosidae - Trochosa ruricola

fot. S. Tyszczuk

Poniżej pająk który upodobał sobie krzak dzikiej róży, w okolicy narośli wywołanej przez Szypszyńca różanego. Może czeka na wylęgające się larwy Szypszyńca?

Larwy szypszyńca różanego (Diplolepis rosae = Rhotides rosae) wywołują powstawanie na pędach róży włóknistych, kosmatych wyrośli, w których wnętrzu znajdują się twarde komory z larwami żywiącymi się tkankami rośliny. Te galasówki rozmnażają się głównie partenogenetycznie (jak w filmie seksmisja); osobniki męskie pojawiają się bardzo rzadko. Samice osiągają długość do 4 mm. Część odwłoka i nogi są żółtoczerwone, reszta ciała czarna. (za http://www.gniazdo.com.pl/rhodites_rosae)

fot. S. Tyszczuk

Osnuwik pospolity z rodziny Linyphiidae Linyphia triangularisdł. 5-6 mm; b. pospolity w Polsce; snuje hamakowate sieci na krzewach i źdźbłach traw, zwł. na młodych sosenkach i jałowcach; sam wisi nad siecią oczekując na ofiarę; spotykany gł. późnym latem i jesienią.

fot. S. Tyszczuk

Kątnik większy (Tegenaria atrica) - pająk domowy z rodziny lejkowcowatych. Nazywany też kątnikiem domowym większym

Należy do rodziny lejkowcowatych (Agelenidae). Nazwa wzięła się od specyficznej dachowanej konstrukcji sieci, w kształcie trójkąta, o średnicy dochodzącej nawet do 50cm, uchodzącej do "lejka", w którym to przebywa pająk.

Jego wielkość, jak na nasze warunki bywa imponująca. Nieraz są to 2 centymetry samego ciała, przy czym rozpiętość odnóży może sięgać nawet do 7-8cm. Jest barwy ciemnobrązowej lub brunatnej. Jego odwłok jest owalny z przeróżnymi, jaśniejszymi, lub szarawymi wzorami. Głowotułw ciemny z jaśniejszym pasem biegnącym po jego środku. Odnóża długie i dość grube, jak pozostałe części ciała w odcieniach brązowego koloru, pokryte licznymi ciemniejszymi włoskami.

Jest pospolity w całej Europie, jego stanowiska znajdują się również w Ameryce Północnej, jak i Azji. Naturalnym środowiskiem tego pająka są najczęściej lasy, rzadziej jaskinie i ich okolice. Stał się ścisłym synantropem, ponieważ warunki, jakie panują w naszych domach wiernie odzwierciedlają to, czego potrzebuje, czyli: suchej kryjówki, miejsca na sieć, obfitości pokarmu. Swoje sieci rozwieszają w kątach naszych domów, w ciemniejszych miejscach, na przykład za meblami, czy też w piwnicach. Zauważone padają ofiarą mioteł, odkurzaczy. Dorosłe samce, które późnym latem wędrują w poszukiwaniu samicy, wpadają w pułapkę do wanny, zlewu, skąd nie ma już odwrotu.

informacje pochodzą ze strony : http://forum.przyroda.org/topics9/tegenaria-sp-artykul-vt5389.htm

U nas Kątnik większy mieszka w domu, kryjąc się po kątach i polując głownie na muchy.

Ten natomiast za swą kryjówkę wybrał , obecnie "opuszczoną sławojkę".

Agroturystyka - Mazowsze - Trasy Rowerowe - Przyroda - Archeologia - Historia - Zabytki - Wędkarstwo

Gospodarstwo Agroturystyczne Mazowiecka Dolina Kościeliska