|
Cykoria
podróżnik Cichorium intybus,
rodzina astrowatych (fot. ST, Budy, 4.08.2007)
Gatunek charakterystyczny (Ch.)
dla: O.
Onopordetalia acanthii;
Gatunek wyróżniający (D.)
dla: Ass.
Dauco-Picridetum hieracioidis;
Gatunek pospolity na terenie całej Polski. W ostatnich
dziesięcioleciach obserwuje się wzrost liczby stanowisk (lub wyraźny
przyrost liczebności osobników na stanowiskach).
Główne związki, ich właściwości i zastosowanie
Korzeń cykorii podróżnika zawiera bardzo duże ilości inuliny (49%) tj.
substancji podobnej do skrobi, rozpuszczającej się w gorącej wodzie i o
właściwościach antyseptycznych. Surowiec ten zawiera także związki gorzkie,
cholinę, cukry redukujące, tłuszcze, garbniki, substancje śluzowe, gorzki
sok mleczny oraz mikroełementy i witaminy B, C, P, PP. Napar z korzenia
cykorii stosuje się w stanach nieżytowych żołądka i dwunastnicy - pobudza je
do wydzielania soków trawiennych, a woreczek żółciowy do sprawnego
funkcjonowania zapobiegając osadzaniu się w nim złogów, kamieni żółciowych.
Surowiec działa też moczopędnie, czyści krew i wzmaga przemianę materii.
więcej na:
http://parda.w.interia.pl/039.html
Prezentowane zbiorowisko roślinne (w
Budach) zamieszkuje populacja Tygrzaka
paskowanego, pająka z rodziny krzyżakowatych objętego całkowitą ochroną
gatunkową. (zobacz, co w trawie
piszczy).
Roślina żywicielska dla
gąsienic motyli:
Diasemia reticularis
|