centuria
zwyczajna [centuria pospolita] Centaurium erythraea Rafn,
Goryczkowate
fot. ST, Budy ,04.08.2007
Występowanie: Duża liczba stanowisk w wielu
regionach kraju. W ostatnich dziesięcioleciach obserwuje się spadek
liczby stanowisk (lub wyraźny ubytek liczebności osobników na
stanowiskach).
Gatunek charakterystyczny (Ch.) dla: Cl.
Epilobietea angustifolii;
Jest objęta częściową
ochroną. Wszystkie gatunki centurii są prawnie chronione.
Wykorzystywane w zielarstwie:
Surowiec: ziele. Zawiera m. in.:
substancje gorzkie (gencjopykryna,
erytauryna), śladowe ilości
olejku eterycznego,
flawonoidy, trójterpeny, związki żywicowe i
sole mineralne.
Działanie i zastosowanie: Ze względu na
dużą zawartość goryczy, ziele centurii znajduje zastosowanie w
leczeniu zaburzeń trawienia. Ponadto zalecane jest w niedokwaśności.
Pomocniczo w żółtaczce, ale także w nadciśnieniu tętniczym, anemii i
jako środek łagodzący dolegliwości związane z okresem przekwitania u
kobiet. W końcu herbatka z ziela bywa również stosowana do zwalczania
robaków - pasożytów przewodu pokarmowego u człowieka.
 |
|
Ostrożeń lancetowaty, Cirsium vulgare
fot.
ST, Budy ,04.08.2007
Gatunek pospolity na terenie całej Polski. W
ostatnich dziesięcioleciach obserwuje się wzrost liczby stanowisk (lub
wyraźny przyrost liczebności osobników na stanowiskach). |
|
Krwawnik pospolity (Achillea
millefolium) o różowym kwiatostanie.
Gatunek pospolity na terenie
całej Polski. W ostatnich dziesięcioleciach obserwuje się duży wzrost
liczebności i zajmowanie nowych stanowisk.
Biotop
Pastwiska, łąki i nieużytki od niżu po tereny górskie. Na polach
uprawnych jako chwast. Rośnie przeważnie na obszarach o klimacie
suboceanicznym i umiarkowanie kontynentalnym. Łatwo dostosowuje się do
różnych warunków, ale preferuje gleby średnio próchniczne. Umiarkowanie
światłolubny.
Gatunek charakterystyczny (Ch.)
dla: O.
Arrhenatheretalia elatioris;
Gatunek wyróżniający (D.) dla: Ass.
Cephalanthero rubrae-Fagetum; All.
Trifolion medii; SubCl.
Artemisienea vulgaris;
Kwiaty: Płaskie
kwiatostany, utworzone z koszyczków zebranych w baldachogrono, o 5
żeńskich kwiatach brzeżnych nibyjęzyczkowych i środkowych rurkowych,
obupłciowych. Pojedyncze koszyczki o średnicy ok. 5 mm. Kolor naturalny
kwiatów to biały lub różowy z żółtawym środkiem. Kwitnie od lipca do
października (czasem, gdy utrzymują się temperatury dodatnie - także
dłużej). Kwiaty przedprątne, zapylane przez muchówki
Zastosowanie:
Roślina lecznicza
Surowiec zielarski: kwiaty ( Millefolii Flos), ziele (Millefolii herba
). Ziele ma przyjemny, aromatyczny zapach i gorzki smak. Olejek
eteryczny (Millefolii oleum) zawiera związki azulenowe, ponadto roślina
zawiera cholinę, flawonoidy, garbniki, kwasy: mrówkowy, octowy,
izowalerianowy, gorzki glikozyd achilleinę oraz sole mineralne
(zwłaszcza sole cynku i magnezu).
Działanie:
przeciwzapalne, przeciwkrwotoczne, bakteriostatyczne i nieznaczne
przeciwskurczowe. Ziele pobudza również czynności wydzielnicze przewodu
pokarmowego, wzmaga wydzielanie soków trawiennych i żółci. Dawniej
sporządzano napar na krwotoki wewnętrzne. Dziś ziele krwawnika stosuje
się wewnętrznie głównie w zaburzeniach żołądkowo-jelitowych
objawiających się brakiem apetytu, wzdęciami, kurczami jelit,
niestrawnością oraz, ze względu na działanie przeciwzapalne, w chorobie
wrzodowej. Krwawnik można też stosować zewnętrznie w celu łagodzenia
stanów zapalnych skóry i błon śluzowych oraz na rany, aby przyspieszyć
gojenie.
Krwawnik jest jedną z roślin niesionych w pęku do kościoła w święto
Matki Boskiej Zielnej. |